حق تکثیر
"حق قانونی و مالکانه برای تکثیر، انتشار و فروش نسخی از محصولات آفرینش فکری پدیدآور (کتاب، موسیقی و سایر آفرینشهای فکری و هنری). از هنگامی که مؤلف اثری را خلق میکند، حق نشر آن اثر به او تعلق دارد، چه این اثر را در مراجع قانونی ثبت کرده باشد یا نه. کپی رایت، حقی قانونی است که به مؤلفان، مصنفان، نمایشنامهنویسان، ناشران، برای نشر، تولید، فروش و توزیع انحصاری آثار ادبی، هنری و نمایشی و هرگونه محصول آفرینش فکری تعلق دارد. [۱] حق تکثیر، (کپیرایت یا حق نشر) یک مجموعه از قوانین انحصاری است که به وسیله دولت برای تنظیم روش یا شیوه یا چگونگی بیان اطلاعات و ایدهها برای مدتی محدود تصویب شدهاست. کپیرایت ممکن است در گستره وسیعی از خلاقیتها و کارهای هنری و کارهای از این دست وجود دارد.این قانون حوزهٔ کارهای ادبی، سینمایی، تولید موسیقی، ضبط صدا، نقاشی، عکاسی و نرمافزار،نمایشهای زنده،پخش برنامههای تلویزیونی و رادیویی، و طراحیهای صنعتی را شامل میشود.
حق تکثیر نوعی مالکیت اندیشه است؛ طراحیها یا طراحیهای صنعتی ممکن است شکلی مجزا یا یکسان از مالکیت ذهنی در برخی از حوزههای قضایی باشند.
منبع:http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D9%82_%D8%AA%DA%A9%D8%AB%DB%8C%D8%B1"
پیمان برن
پیمان برن در سال 1886 در شهر برن، بین کشورهای پادشاهی، منعقد شد. قبل از آن حقوق قانونی یک اثر متعلق به نویسنده آن بود اما نویسنده در خارج از مملکت مورد نظر، فاقد حقوق قانونی بود و مثلا در فرانسه، کتاب یک نویسنده انگلیسی بدون اجازه او چاپ میشد و نویسنده حق اعتراض نداشت. پیمان برن داشتن حق قانونی بر مالکیت یک اثر را در تمام کشورها قابل اجرا دانست.
پیمان برن تا کنون بارها مورد تجدید نظر قرار گرفته و از سال 1967 مدیریت آن بر عهده سازمان جهانی حمایت از حقوق مایملک معنوی Word Intellectual Property Organization یا WIPO قرار گرفته است.
منبع:http://www.senmerv.com/archives/000097.php
سلام